▐♣☼♣▐ داستانهايي از دعا ▐♣☼♣▐ – 653 روز پیش

[منتظرظهور]

نام كتاب: قصص الدعاء يا داستانهاى دعا ((جلد اول))
تأليف: شهيد احمد مير خلف زاده و قاسم ميرخلف زاده
مقدمه
در آيات و روايات اهلبيت اهميت فراوانى به مسئله دعا داده شده، ولى ممكن است قبول اين امر براى بعضى در ابتدا غير قابل قبول و سنگين باشد، شايد بگويند دعاكردن كار مشكلى نيست و همه مى تواند دعا كنند و يا قدم را از اين فراتر گذارند و بگويند دعا كار افراد بيچاره و ناتوان است و اهميتى ندارد ولى اشتباه از اينجا سرچمشه مى گيرد كه دعا را خالى و برهنه و عارى از شرائطش مى بيند در حالى كه اگر شرائط خاص دعا در نظر گرفته شود اين حقيقت به روشنى ثابت مى شود كه دعا و نيايش وسيله سريع و مؤثرى است براى خودسازى و پيوند نزديكى است ميان انسان و خدا و بين مخلوق و خالق و بين دلداده و دلدار.
يكى ازشرائط و اسباب و وسائل دعا شناخت كسى است كه انسان او را مى خواند.
يكى ديگر از شرائط دعا آماده كردن سرزمين دل و شستشوى قلب است.
يكى ديگر از شرائط دعا آماده كردن روح است براى تقاضاكردن از او.
چرا كه انسان وقتى مى خواهد نزد بزرگى رود بايد آمادگى ملاقات با او را پيدا كند.
يكى ديگر از شرائط دعا جلب و جذب كردن خوشنودى كسى است كه انسان از او تقاضائى دارد.
و اگر بدون جلب و خوشنودى باشد احتمال تاءثير بسيار ناچيزى دارد.
يكى ديگر از شرائط دعا مقدم داشتن خواسته ديگران بر خواسته خوداست است كه روايت داريم هركس درغياب برادرش براى او دعاكند، ملكى از آسمان اول ندا مى كند: براى تو يكصد هزار برابر مى باشد و ملكى ازآسمان دوم گويد: براى تو دويست هزار برابراست وملكى ازآسمان سوم گويد: براى توسيصد هزار برابراست تااينكه فرمود: ملكى از آسمان هفتم گويد: براى تو هفتصد هزار برابر، سپس خداوند متعال مى فرمايد: براى توهزاز هزاربرابر است و اين مرتبه اى است براى دعاكننده كه دعايش ازآسمان هفتم هم تجاوز مى كند يكى ديگرازشرائط دعافراستادن صلوات است چون محمد (صلى الله عليه و آله و سلم) وال او (عليه السلام) اولا حق به همه دارند و ثانيا بواسطه عظمت ايشان انسان صاحب عظمت و قدر و مقام و شأن مى شود.
يكى ديگر از آداب و شرائط دعا، دعاءدر اجتماع است كه نمى شود چهل نفر دعاكنند و دعاى ايشان مستجاب نشود.
بنابرين دعا و نيايش وسيله اى براى شناخت پروردگار و صفات جمال و جلال او و هم وسيله اى است براى توبه و بازگشت از گناه و پاك سازى روح و هم عاملى است براى انجام خوبيها و نيكيها، و هم سببى است براى فعاليت و تحرك و نشاط و كوشش بيشتر تا آخرين حد توان.
در روايت بسياردارى م كه:
دعااسلحه مؤمن است.
دعا: ستون دين است.
دعا: نور آسمانها و زمين است.
دعا: كليد پيروزى و كليد رستگارى است وبهترين دعا، دعائى است كه ازسينه پاك و قلب پرهيزكار برخيزد.
دعا: غمهارا زائل مى كند.
دعا: نعمت ها را فراوان مى كند.
دعا: حجاب ها را مى درد.
دعا: از قرائت قرآن افضل تر است.
دعا: انسان را از مركب غرور و كبر پياده مى كند.
دعا: نيت و خلوص و صفاى دل ايجاد مى كند.
دعا: به انسان اعتماد مى دهد.
گذشته از همه اينها اصولا در زندگى انسان حوادثى رخ مى دهد كه از نظر اسباب ظاهرى او را در يأس فرو مى برد، دعا مى تواند دريچه اى باشد به سوى اميد و پيروزى و وسيله مؤثرى براى مبارزه با يأس و نوميدى.
و اميدوارم انشاءالله دعاى پر صلابت و پر خير و بركت حضرت ولى عصر (ارواحنافداه) شامل حال همه شيعيان مظلوم جهان مخصوصاءمردم شهيد پرور ايران بويژه مقام معظم رهبرى حضرت آيت الله العظمى خامنه اى قرار بگيرد و روح پاك امام امت و شهداى عزيز مخصوصاء برادر عزيزم شهيد احمد مير خلف زاده با شهداى كربلا محشور گردد انشاءالله.
واز برادرانى چون جناب آقاى تقيان و حاج اصغر تجدد و جناب حجت الاسلام سيد على حر، كه در امر مالى بنده را تشويق نمودند تشكر مى كنم.
و السلام عليكم و رحمه الله و بركاته
قاسم ميرخلف زاده

16/8/76

[منتظرظهور]

اگر مى خواهى دعايت مستجاب شود...

حضرت امام صادق (عليه السلام) فرمود: عابدى از بنى اسرائيل سه سال پيوسته دعا مى كرد تا خداوند به او پسرى عنايت كند، ولى دعايش ‍ مستجاب نمى شد، روزى در ضمن مناجات عرض كرد:
يا رب ابعيد انا منك فلا تسمعنى ام قريب فلا تجيبنى
خدايا! آيا من از تو دورم كه سخنم را نمى شنوى يا تو نزديكى ولى جوابم را نمى دهى.
در خواب به او گفتند: مدت سه سال خداى را با زبانى كه به فحش و ناسزا عادت كرده و قلبى آلوده به ستم و نيت دروغى مى خوانى، اگر مى خواهى دعايت مستجاب شود فحش و ناسزا را رها كن و از خدا بترس، قلبت را از آلودگى پاك كن و نيت خود را نيز نيكو گردان.

اى عمر به بد تباه كردى
وى نامه خود سياه كردى
بيدار نمى شوى زغفلت
هشيار نمى شوى زسكرت
گوئى زخدا خبر ندارى
وز روز جزا خبر ندارى
بس عاصى و دل سياه گشتى
غرق بحر گناه گشتى
يك لحظه بفكر خويشتن آى
چشمى ز درون جانت بگشاى
بنگر نيكو كه در چه كارى
افتاده، پياده يا سوارى

[منتظرظهور]

اگر گردنش قطع شود از او نمى پذيرم

حضرت صادق (عليه السلام) فرموده: روزى حضرت موسى (عليه السلام) پيروان خود را موعظه مى كرد،يكى از شنوندگان چنان تحت تاءثير گفتار موسى (عليه السلام) قرار گرفت كه از جا حركت كرده پيراهن خود راچاك زد، خداوند به حضرت موسى وحى كرد به او بگو لا تشق قميصك و لكن اشرح لى عن قلبك نمى خواهد پيراهنت را چاك زنى، قلبت را برايم بشكاف و محبت ديگران را خارج نما.
حضرت صادق (عليه السلام) در پايان گفتار فرمودند: يك روز حضرت موسى به مردى از پيروان خود گذشت كه در حال سجده بود،از آنجا گذشت پس از انجام دادن كار خود برگشت، باز او را در حال سجده ديد؛ به آن مرد گفت: اگر حاجت تو به دست من بود برآورده ميكردم.
به موسى (عليه السلام) خطاب شد لو سجدينقطع عنقه ما قبلت حتى يتحؤ ل اكره الى ما احب اگر آنقدر سجده كند كه گردنش قطع شود نمى پذيرم، مگر اينكه قلب خود را پاك كند از آنچه من دوست دارم او نيز دوست بدارد و از آنچه بى ميلم نسبت به آن او هم بى ميل شود.

اين راه كه مى روى چه راه است
راه طاعت، ره گناه است
عمرى كردى تو در جهان زيست
اكنون بنگر كه حاصلت چيست
بگذشت بسى ز روزگارت
بنگر نيكو به كار و بارت
در راه خداى اى تو غافل
يك گام نرفته اى چه حاصل
در دام هوا اسير تاكى
صد جان بكن و ممير تاكى

[منتظرظهور]

دعاى مستجاب نزد خدا دارى

1- دعا بعد از نماز كه در روايتهاى متظافره [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] از رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) و ائمه (عليه السلام) رسيده است كه: هر كس يك نماز واجب بجا آورد يك دعاى مستجاب نزد خداوند دارد.
2- و از امام صادق (عليه السلام) است كه: هر كس نماز واجبى بجا آورد و تا نماز بعدى تعقيب خواند ميهمان خدا است و بر عهده خدا است كه ميهمانش را گرامى بدارد.
3- باز از امام صادق (عليه السلام) است كه پدرم در تفسير كلام حق تعالى فرمود كه: فاذا فرغت فانصب و الى ربك فارغب حضرت فرمود: وقتى كه سلام نماز را دادى و نماز را به پايان رساندى همانجا كه نشسته اى مشغول دعا براى كار دنيا و آخرتت بشو، و وقتى كه از دعا فارغ شدى مايل باش تال خدا آن را از تو بپذيرد.

زاندوه غمش خلاص گردان
محرم كنش از خواص گردان
از قيد تعلقش رها كن
او را به غم خود آشنا كن
توفيق عبادتش ببخشاى
و اسباب سعادتش ببخشاى
از گمراهى براهش آور
از مهلكه در پناهش آور ب
يدار كنش از خواب غفلت
هشيار كن از شراب غفلت

[منتظرظهور]

بيا با هم دعا كنيم

حضرت عيسى (عليه السلام) كه بيابانگردى از كارهاى معمولى او بود، روزى تنهادر بيابان عبور ميكرد، باران شديد باريد، و او را غافلگير كرد، او به هر طرف مى دويد و مى نگريست پناهگاه نمى ديدكه به آنجا رود، در اين جست و گريز ناگهان چشمش به شخصى افتاد كه در مكانى مشغول نماز بود، به سوى او روان شد، وقتى به او رسيد، آنجا را محل امن يافت.

پس از آنكه آن شخص از نماز فارغ شد، عيسى (عليه السلام) بعد از احوال پرسى به او فرمود: بيا با هم دعا كنيم تا باران بايستد.

آن شخص گفت! ((اى مرد)) چگونه دعا كنيم، با اينكه چهل سال است در اينجا به عبادت مشغولم، تا خدا توبه مرا قبول كند، ولى هنوز معلوم نيست كه توبه ام قبول شده باشد، زيرا از خدا خواسته ام نشانه قبولى توبه ام اين باشد كه پيامبرى از پيامبرانش را به اينجا بفرستد.

عيسى (عليه السلام) به او فرمود ((من عيسى پيغمبرم)) بنابراين معلوم مى شود كه توبه تو قبول شده است.

تو چه گناهى كرده اى؟

او گفت: روزى تابستان بيرون آمدم، هوا بسيار گرم بود، گفتم: عجب روز گرمى است ((كه يك نوع شكايت به خدا است)).

يك ره نظرى به خسته اى كن
رحمى بدل شكسته اى كن
آن كو جز تو، كسى ندارد
غمخوارى و مونسى ندارد
محنت زده ايست، شرمسارى
خجلت زده ايست، زشتكارى
دل سوخته ايست، خسته جانى
تر كرده به ذكر تو زبانى
بر خاك فتاده خوار و زاريست
وز درگه تو اميدواريست
مگذار كه نا اميد گردد
بخشاى كه رو سفيد گردد
يا رب به علو وعزت تو
حق جبروت و هيبت تو
يا رب به فرشتگان منزل
يا رب به پيامبران مرسل

[منتظرظهور]

چنين دعا مكن

پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) از جائى عبور مى كرد ديد مسلمانى مشغول دعا است و چنين دعا مى كند:

((خدايا مرا از مردم بى نياز كن))

رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) به او فرمود:

چنين دعا مكن، زيرا مردم بايد نسبت به همديگر، تعاون و همكارى داشته باشند و نياز همديگر را تاءمين كنند. بلكه چنين دعا كن:

خدايا از مردم شرور ((و بدكار بى نياز گردان))

او عرض كرد: ((مردم شرور و بد چه كسانى هستند؟))

پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود:

1- آنانكه وقتى چيزى را مى بخشند، منت مى گذارند.

2- و اگر چيزى نمى بخشند، عيب جو هستند.

دستى به درت دراز كرده
چشمى به اميد باز كرده
غير از تو كسى دگر ندارد
رو از تو به درگه كه آرد
گر تو گويى كه طاعتت كو
من هم گويم شفاعتت كو
گوئى كه تو در گنه فزودى
گويم كه تو هم غفور بودى
گوئى كه خطا تست بسيار
گويم كه تو كريم و غفار
مارا به تو اعتقادى اينست
اين ظن حسن مرا يقين است
يارب تو به ظن خود رسانم
از درگه خويشتن مرانم

[منتظرظهور]

تضرع يعنى دست ها را بلند كردن

از روايات فراوانى هم چنين به دست مى آيد كه دعا در حين نماز و پس از نماز بهترين تعقيبات است، حتى از قرآن و نافله بهتر است چرا كه از امام باقر (عليه السلام) روايت شده است:

الدعا بعد الفريضه افضل من الصلوه تنفلا.

دعاى پس از نماز واجب بهتر و فضيلتش بيشتر از نماز نافله است.

وباز امام صادق (عليه السلام) فرمودند:

ان الدعاء فى الصلوه و الله افضل و اشد من القرآن.

بخدا قسم دعا در حين نماز فضيلتش بيشتر و بهتر از قرآن است.

امام باقر (عليه السلام) فرمودند: كه در آيه فمااستكانوالربهم و مايتضرعون.

فرمودند: الاستكانه هى الخضوع و التضرع، رفع اليدين.

فرمودند: استكانت عبارت از فروتنى و افتادگى است و تضرع هم دستهارا بلند كردن است.

هر چند كه مجرميم وزشتيم
يا تخم سعادتى نكشتيم
از رحمت تو اميدواريم
وزلطف تو چشم عفو داريم
بر درگه تو ستاده گانيم
دل بر كرمت نهاده گانيم
تو رحمانى و ما تبهكار
تو غفارى و ما گنهكار
گر نامه ما پر از گناه است
عفو و كرم تو عذر خواهست