غُفِرَ لِاَمرَأَةٍ مُومِسَةٍ مَرَّت بِکَلبٍ عَلی رأسِ رَکِّیٍ یَلهَثُ کادَ یَقتُلُهُ العَطَشُ فَنَزَعَت خُفَّها فَأَوثَقَتهُ بِحِمارِها فَنَزَعَت لَهُ مِنَ الماءِ فَغُفِرَ لَها بِذلِکَ.
میزان الحکمه، ج 3، ص 1346، ح 4532.شرح حدیث: یکی بود یکی نبود، در روزگار قدیم «زنی بدکاره سگی را دید که بر سر راهی له له می زند و از تشنگی چیزی نمانده است که جان بدهد. زن درنگی کرد و سپس کفش خود را به دستار خود بست و از چاه آب کشید و پیش سگ نهاد». این یک سوی سکه بود؛ و پیامبر(ص) فرمودند: «خداوند به خاطر این عملش همه گناهان او را بخشید.» و این آن سوی سکه بود.


LinkBack URL
About LinkBacks







پاسخ با نقل قول
Bookmarks