انسان عصر ظهور در آينه قرآن – 577 روز پیش

[سید]

انسان عصر ظهور در آينه قرآن

در این تاپیک از ميان ده‌ها آيه شريفه قرآن كريم كه به شهادت «كتب روايي» سخن از ابعاد گوناگون مهدويت، انتظار و ظهور به ميان آورده‌اند، به چند آيه كريمه كه به ويژگي‌ها و شايستگي‌هاي انسان عصر ظهور اشارت دارند، يا از جايگاه و مكان او سخن مي‌گويند، مي‌پردازيم.

[سید]

1ـ انسان و تسليم در برابر خدا

تاريخ بشر پر از سركشي‌ها، گردن فرازي‌ها و نافرماني‌هاي انسان در برابر خداست. ده‌ها هزار پيامبر الهي، كه همگي براي دعوت انسا‌ن‌ها به بندگي و عبوديت مبعوث گشته بودند، يا كشته شدند، يا در نهايت مظلوميّت و محروميت مورد استهزاي قوم خويش قرار گرفتند و تنها به معدودي ايمان آوردگان بسنده كردند.
هميشه، ايمان آورندگان و شاكران و صالحان و تقوا پيشگان در اقليت بوده‌اند، حتي آخرين پيامبر خدا، كه دينش اسلام و آيينش تسليم شدن در برابر خدا بود، با آن همه خون دل‌ها كه خورد، و آن همه آزار و اذيت‌ها كه ديد، وقتي كه، از بين امت رفت، تنها قليلي، كه بنا به برخي روايات تعدادشان از انگشتان دو دست تجاوز نمي‌كرد، بر سر پيمانش ماندند و به اسلام و تسليم محض حق بودن، وفاداري نشان دادند.[1]
آن چه در آيه 83 سوره آل عمران در مورد حقانيت دين اسلام و پذيرش همگاني آمده است بيانگر رويكردي جديد در تاريخ انسان‌هاست كه تسليم بودن در برابر پروردگار را عمومي شمرده، گردن گزاري به حكم خدا را شامل همه آسمانيان و زمينيان دانسته، و حتي آن را در دايره اختيار انسا‌ن‌ها محصور ندانسته است. و چنين بياني از آيه شريفه تنها به مدد رواياتي كه آن را ناظر به دوران ظهور حضرت مهدي (عليه‌السلام) دانسته‌اند، ميسر و قابل تلقي مي‌شود.
پي نوشتها :

[1] - شيخ مفيد: الاختصاص، ص 6.

[سید]

2ـ دوستان و دوستداران خدا
آن زمان كه، انسان در سايه رشد فكري و انتخاب و اختيار خويش راه بندگي خدا را در پيش مي‌گيرد و شايستگي آن را مي‌يابد كه خدا دوستش داشته باشد، بي ترديد اين دوستي قلبش را به آتش عشق و محبت خدا شعله‌ور خواهد ساخت و شيفتگي و مهرورزي به خدا را در درونش جايگزين خواهد نمود. زمينه ساز محبت انسان به خدا، محبت خدا به انسان است؛ تا او بنده‌اي را نپسندد و محبتي ويژه ـ فراتر از محبتي كه به همه آفريدگانش دارد ـ به او ابراز نفرمايد، بنده توان و سعادت دوستدار خدا شدن را نخواهد داشت. آن چه قابل تأمل و تحقيق است، اين كه بايد ديد قوم برگزيده خدا در سايه چه اعمال و رفتاري به چنين مقامي دست يافته‌اند. آيا همين مقدار كه در دوران ظهور حضرت مهدي (عليه‌السلام) به ياري او فرا خوانده شده‌اند كفايت مي‌كند؟ يا پيش زمينه‌اي طولاني در راه مبارزه با هواي نفس و تقويت روحيه ايمان و تقوا مي‌طلبد و مجاهدت‌ها و اخلاص ورزيدن‌هاي فراوان مي‌خواهد؟بدون شك آن چه در قرآن در مورد ويژگي انسان‌هاي مورد محبت خدا ذكر شده است، الگويي روشن از بايستگي‌هايي است كه ابتدا بايد حاصل شوند تا زمينه را براي تعلق محبت خاص خدا در انسان فراهم آورند، توبه از گناهان، پيراستن دل و جان از رذايل اخلاقي، پرهيزگاري، نيكوكاري، صبر و استقامت در راه خدا، عدالت پيشگي، جهاد و تلاش در راه حاكميت دين نمونه‌هايي از اين قبيل است، هم چنان كه در طرف مقابل، پرهيز از فساد و تجاوز، دوري از اسراف، و خيانت، گريز از ستم و استكبار نيز براي دستيابي به چنين مقامي ضرورت دارد.