۞|♥|♥|♥|۞ ويژه نامه ميلاد فرخنده حضرت امام حسين (ع) ۞|♥|♥|♥|۞

[منتظرظهور]

ويژه نامه ميلاد فرخنده سومين پيشواي شيعيان
جهان حضرت امام حسين عليه السلام

[منتظرظهور]

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]
دنیا و آخرت از منظر امام حسین

قال الحسين عليه السلام:

اعلموا أن الدنيا حلوها ومرها حلم ، والانتباه في الآخرة ،
والفائز من فاز فيها ، والشقي من شقي فيها،

امام حسين فرمودند:

بدانيد! دنيا شيرين و تلخش همگي خواب است و بيداري در آخرت است،
خوشبختي و بدبختي واقعی در آخرت است

بحارالانوار ج 11 ص 150.

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

مژده اي دل که دگر سوم شعبان آمد
پيک شادي ز بر حضرت جانان آمد

مژده اي دل که براي دل غمديده ما
هدهد خوش خبر از نزد سليمان آمد

خيز اي دل تو بياراي کنون بزم طرب
که دگر موسم اندوه به پايان آمد

مطربا نغمه نو ساز کن و پاي بکوب
که به ما مژده وصل شه خوبان آمد

[منتظرظهور]

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

خجسته ميلاد سيد جوانان بهشت ؛
سرور و سالار شهيدان ؛
آقا ابا عبدالله الحسين عليه السلام
و گراميداشت روز پاسدار بر شيفتگان
وپيروان مكتب حسيني و پاسداران غيور
ايران زمين،سرزمين لاله هاي گلگون مبارك باد

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

حسين جان .....

از تو ما را حدیثی در سینه هست و غمی جانکاه بر دل،

که شوق انگیزترین حوادث ،غرورآفرین ترین وقایع،

شادی آورترین اتفاقات، شیرین ترین گفتارها

و نغزترین رفتارها توان این که

خنده ای بر لبان ما بنشاند در خود نمی بیند.

مگر نه با ولادت تو، عشق متولد شد،
رشادت رشد کرد، شهامت رنگ گرفت،
ایثار معنا؛ شهادت، قداست؛ و خون، آبرو گرفت؟

مگر نه با ولادت تو،
زلال ترین تقوا از چشمه سار وجود جوشید؟
مگر نه با ولادت تو " موج"، موجودیت یافت؟

مگر نه این که " نسیم" با تولد تو متولد شد
و مگر نه " صاعقه" اولین نگاه تو در گهواره بود
و مگر نه "عشق" در کلاس تو، درس می خواند
و مگر نه " ایثار" به تو مقروض شد
و مگر نه " آفرینش" از روح تو جان گرفت؟

پس چرا ما خبر " ولادت" تو را هم که می شنویم،
بغض گلویمان را می فشرد؟

پس چرا ما در روز ولادت تو نیز اشک،
پهنای صورتمان را فرا می گیرد؟


از تو ما را حدیثی در سینه است
و غمی جانکاه بر دل؛
همان غمی که دل آدم را شکست و یاد تواش گریاند.

پیامبر، آنگاه که تو پا به عرصه ظهور نهادی،
گلویت را بویید و اشک دلش،
بوسه را بر گلوی تو طراوتی دیگر بخشید.

همان حدیث که توان از تن علی ربود
و بر بیابانش ایستاند و ناله اش را به آسمان رساند که:

" ههنا مناخ رکابهم و موضع رحالهم
و ههنا مهراق دمائهم فتیة من آل محمد..."

اینجاست قتلگاه حسین،
خون عزیزان محمد بر پیشانی این خاک جاودانه می شود.
همین جا کاروان عشق درنگ می کند
و بار بر زمین می نهد، وادی معاشقه اینجاست.
همینجاست که پیامبران و فرشتگان
صف در صف، گوش به راز و نیازی عارفانه می سپرند.

این جاست که فریاد خون آلودِ
" الهی رضاً برضاک"
سینه آسمان را می شکافد
و بر رضایت خداوند، چنگ می زند
و آسمان از این درد می شکند و زمین بر خود می پیچد.


[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

ازتو مارا حديثي در سينه هست ....

آری، از تو ما را حدیثی در سینه هست
و غمی جانکاه بر دل و رسالتی سنگین بر پشت.
تواگر چه قرآن مجسمی
و هر بطن وجود و شخصیت تو را بطنی است
و آن را بطنی دیگر تالایتناهی
و اگرچه اوج پرواز والاترین انسان،
حضیض پایین ترین شناخت تو را درنمییابد.

و هر چند تو برتری از آنچه ما می اندیشیم
و آن صفات که تورا متصف می کنیم
و اگر چه تو زینت بخش صفاتی،
و اگرچه یادمان نرفته است آن کلام را
که در قیامت والاترین مؤمنین
در تب و تاب دیدار خداوندی می سوزند
و از او تقاضایدیدار می کنند؛
برقی می درخشد و نوری متجلی می شود
که همگان را سالیان دراز بی خویش و بی هوش می کند
و وقتی خود را می یابند و به هوش می آیند،
عاجزانه از خدا می پرسندکه این تو بودی؟

و پاسخ می شوند که این یک تجلی از چهره حسین بود؛
جلوه ای از رخ اباعبدالله،
یک نیم نگاه ثارالله...
و قلم را هرگز توان شرح این دیدار نیست...
ولیکن ما را فقط یارای دیدن ظواهر است
و همین و تا همین حد،
آتش به خرمن وجودمان افکنده است
و دل های ناقابلمان را پروانه آن شمع جاودانه کرده است.

ما که ظرفیت دریانداریم،
همان قطره مان که در گلو چکانده ای،
حیات و زندگیمان بخشیده است.

ما در این کاروانسرای دنیا از آن جهت تنفس می کنیم
که تو درآن درنگ کرده ای.

ما بر خاکی سجده می کنیم
که پای تو بر آن نشسته و خون تو برآن چکیده است.

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

روز پاسدار .....

ما همچنان که ساده ترین نیازمان؛
آب نوشیدن را، به یاد تو مرتفع میکنیم،
احساسمان، اندیشه مان،
مرگمان، حیاتمان، سلوکمان، قیاممان،
همه و همه رنگ ازتو می گیرند و معنا از تو می یابند.

بر مظلومیت جوانانمان از آن خرسندیم
که مظلومیت تو را تداعی می کنند.
جوانانمان را به یادواره علی اکبر تو به میدان فرستادیم.

و خون را از آن جهت ارج می نهیم
که تو ثارالله به خدایت اتصالش بخشیده ای
و آوارگی زنان و کودکانمان را از آن روی تاب می آوریم
که گوشه ایاز آن همه درد و رنج تو را بشناسیم.

ما هر چه خون به یادواره تو داده ایم
و آنچه به دست آورده ایم،
از دست های مبارک تو گرفته ایم
و بر همین اساس ما گشتیم،
جستجو کرده یم، زیروروکردیم،
و ارزشمندترین گلستان جامعه
و عطرآگین ترین مجموعه گل را
به اعتقاد باغبان بزرگوار آن ستون ها را
که استواری جامعه در گروی وجودشان است
به اعتقاد بنیانگذارزیباترین،
خالص ترین، مؤمنترین،ایثارگرترین
جوانانمان را به اعتقاد مربي جداکردیم،
ممتاز نمودیم و روز تولد تو را
به ایشان اختصاص دادیم و جز اینان،
چه گروهی را شایستگی این منزلت بود؟

یا اباعبدالله! بابی انت وامی یابن الزهراء!
آتش عشق را در دل کودکان و جوانانمان جاودانگی بخش!
و هدیه های این امت را که بر اساس آیه
" لن تنالواالبرحتی تنفقوا مما تحبون"؛
معشوق هایخویش را فدای تو کردند، به پیشگاهت بپذیر.

" سید مهدی شجاعی"


[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

امام‌ حسين‌(ع) در بيان‌ رسول‌ خدا با تكيه‌ بر منابع‌ اهل‌ سنت
‌
• طليعه

امام‌ حسين‌ عليه السلام نامي‌ آشنا براي‌ عموم‌ مسلمانان‌ وبلكه‌ همه‌ دردمندان‌ است‌. اين‌شخصيت‌ وصف‌ناپذير چنان‌ موردتوجه‌ رسول‌ خدا صلوات الله عليه و آله بوده‌ كه‌ به‌ نظرمي‌رسد فلسفه‌ اين‌ عنايت‌ و توجه‌ در آن‌ عصر براي‌ جماعت‌زيادي‌ روشن‌ نبوده‌ و تا حدودي‌ هم‌ شايد حق‌داشته‌اند، چون‌هيچ‌ كس‌ نمي‌تواند فراواني‌ گفته‌ها و توجهات‌ پيامبراسلام‌(ص) به‌ اين‌بزرگوار را يك‌ امر عاطفي‌ برخواسته‌ ازرابطه‌ پدر و فرزندي‌ بداند، زيرا همه‌ حركات‌ و گفته‌هاي‌رسول‌ خدا(ص) به‌ طور قطع‌ و يقين‌ بسيار فراتر از اين‌ حوزه‌است‌، چيزي‌ كه‌ واقعيت‌هاي‌ تاريخي‌ آن‌ را اثبات‌ مي‌كند .

رسول‌ خدا(ص) كه‌ تمام‌ گفته‌ها و حركات‌ او با پشتوانه‌ الهي‌سرچشمه‌ مي‌گيرد،[وما ينطق‌ عن‌ الهوي‌] هرگز سخنان‌ بلند ومعنا داري‌ در مورد امام‌ حسين‌ به‌ صرف ‌رابطه‌ فرزندي‌ ايرادنكرده‌ و حكمت‌هاي‌ بي‌شماري‌ در اين‌ برخورد و نگاه‌ رسول‌خدا(ص) وجود داشت‌ كه‌ بسياري‌ از آنها به‌ مرور زمان‌، آن‌هم‌ زماني‌ نه‌ چندان‌ طولاني‌ به‌ گونه‌اي‌ كه‌ برخي‌ ياران‌رسول‌ خدا آن‌ زمان‌ را درك‌ كردند، روشن‌ شد .

در اين‌ مقال‌ كوشيديم‌ كه‌ برخي‌ موارد مورد اتفاق‌ تمام‌مسلمانان‌ كه‌ به‌ فراواني‌ در كتاب‌هاي‌ فرقه‌هاي‌ مختلف‌اسلامي‌ آمده‌، يادآور شويم‌ و نشان‌ دهيم‌ كه‌ جايگاه‌ امام‌حسين‌(ع) و موقعيت‌ آن‌ بزرگوار در نزد رسول‌ خدا(ص) به‌ چه‌اندازه‌اي‌ بوده‌ و لذا ما به ‌توضيحات‌ و گفته‌هاي‌ اضافي‌نپرداختيم‌ و بهتر آن‌ ديديم‌ عين‌ همان‌ گفته‌ها را درچهارده‌ مورد ذكر كنيم‌. اميد است‌ مورد عنايت‌ امام‌ حسين‌(ع)قرار گيرد.

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

1- نام‌ گذاري‌ امام‌ حسين‌(ع)

روايت‌هاي‌ فراواني‌ كه‌ هم‌ از طريق‌ اهل‌ سنت‌ و هم‌ درمنابع‌ شيعه‌ ذكر شده‌،تصريح‌ دارند كه‌ نام‌گذاري‌ اين‌ مولودمبارك‌ به‌ وسيله‌ رسول‌ خدا(ص) بوده‌ كه‌ البته‌ در برخي‌ ازآنها چنين‌ آمده‌ كه‌ حضرت‌ فرموده‌اند: اين‌ نام‌ گذاري‌ به‌دستور جبرئيل‌ و در نقل ‌ديگر به‌ دستور خداوند بوده‌ است‌ . به‌ چند نمونه‌ توجه‌ كنيد :

الف)«ذخائر العقبي‌» از اسماء بنت‌ عُميس‌ روايت‌ كرده‌ كهحضرت‌ زهرا(س)فرزندبزرگوارش‌، حسن‌(ع) را به‌ خانه‌ من‌ آورد،درست‌ همين‌ لحظه‌ پيامبر اكرم‌(ص) تشريف ‌آوردند و فرمود: اي‌اسماء! فرزندم‌ را بياور.

امام‌ حسن‌(ع) را در پارچه‌اي‌ زردرنگ‌ نهاده‌بودم‌ و به‌ حضور مباركش‌ بردم‌، رسول‌ خدا(ص)"فرمود: مگر به‌ شما نگفتم‌ كودك‌ را در پارچه‌ زرد رنگ‌نپيچيد.

بلافاصله‌ كودك‌ را در پارچه‌ سفيدي‌ گذاشتم‌ و به‌حضورش‌ بردم‌. رسول‌ خدا(ص) كودك‌ را از من‌ گرفت‌ و در گوش‌راست‌ او اذان‌ و در گوش‌ چپش‌ اقامه‌ گفت‌ .

آن‌ گاه‌ از علي‌(ع) پرسيدند: اين‌ فرزند را چه‌ ناميده‌ايد؟علي‌(ع) گفت‌: من‌ بر شما پيشي‌ نمي‌گيرم‌، رسول‌ خدا(ص)فرمود: من‌ هم‌ در نام‌ گذاري‌ او، بر خدا سبقت‌ نمي‌جويم‌. دراين‌ هنگام‌ جبرئيل‌ نازل‌ شد و گفت‌: اي‌ محمد! پروردگارسلام‌ مي‌رساند و مي‌فرمايد:موقعيت‌ علي‌ در نزد تو، مانندمنزلت‌ هارون‌ به‌ موسي‌ است‌؛ با اين‌ تفاوت‌ كه‌ پيامبري ‌پساز تو مبعوث‌ نمي‌شود، اسم‌ فرزند را حسن‌ نام‌ گذاري‌ كن‌ .

پس‌ از يك‌ سال‌ امام‌حسين‌(ع) متولد شد. پيامبر اكرم‌(ص) به‌خانه‌ اسماء آمد و جريان‌ را آن‌ سان‌ كه‌ بيان‌كرديم‌، به‌وي‌ گفت‌ و قصه‌ نام‌ گذاري‌ را متذكر شد تا آن‌ جا كه‌ "جبرئيل‌" گفت‌: نام‌ اين‌كودك‌ را حسين‌ بگذار .

مشابه‌ همين‌ حديث‌ در منابع‌ شيعه‌ ذكر شده‌ است‌.
ب)مرحوم‌ صدوق‌ با اسناد خودش‌ از امام‌ رضا(ع) و ايشان‌ هم‌از پدران‌ بزرگوارش‌ از امام‌ زين‌ العابدين‌ از اسماء بنت‌عميس‌ روايت‌ كرده‌ كه‌ وقتي‌ امام‌ حسين‌(ع) به‌ دنيا آمدندرسول‌ خدا(ص) به‌ علي‌(ع) فرمودند : "اسم‌ فرزندت‌ را چه‌ گذاشتي‌؟"

علي‌(ع) گفتند: من‌ در نام‌گذاري‌ او از شما پيشي‌نمي‌گيرم‌... رسول‌ خدا(ص) فرمود: من‌هم‌ در نام‌ گذاري‌ او از خدا پيشي‌ نمي‌گيرم‌. آن‌گاه‌جبرئيل‌ فرود آمد و گفت‌: اي‌ محمد خداي‌ علي‌ اعلي‌ به‌تو سلام‌ مي‌رساند و مي‌گويد:جايگاه‌ علي‌ نزد تو همانندجايگاه‌ هارون‌ نسبت‌ به‌ موسي‌ است‌ و اين‌ فرزند را به‌ اسم‌فرزند هارون‌ نام‌ گذاري‌ كن‌. رسول‌ خدا(ص) فرمودند: اسم‌پسر هارون‌ چه‌ بوده‌؟ جبرئيل‌گفت‌: شبير. رسول‌ خدا(ص)فرمودند: زبان‌ من‌ عربي‌ است‌ و جبرئيل‌ در جواب‌ گفت‌: نام‌او را حسين‌ بگذار..."

البته‌ روايات‌ با اين‌ مضمون‌ فراوان‌ نقل‌ شده‌ چه‌ دركتاب‌هاي‌ اهل‌ سنت‌ و چه ‌شيعه‌، گرچه‌ برخي‌ مطالب‌ ديگر درتعدادي‌ از آن‌ روايات‌ وجود دارد كه‌ قابل‌ بحث ‌مي‌باشد،ولي‌ آن‌ چه‌ از مجموع‌ اين‌ روايات‌ برمي‌ آيد اين‌ كه‌ نام‌گذاري‌ اين‌ مولود شريف ‌به‌ وسيله‌ رسول‌ خدا(ص) بوده‌ وايشان‌ هم‌ به‌ امر خداوند اين‌ كار را انجام‌ داده‌اند. كمترديده‌ شده‌ و يا شايد سابقه‌ نداشه‌ باشد كه‌ نام‌ گذاري‌ كسي‌با اين‌ ترتيب‌ و تشريفات‌ خاص‌ و الهي‌ انجام‌ گرفته‌ باشد واين‌ نشان‌ از عظمت‌ و بزرگي‌ اين‌ وجود مقدس‌ دارد.

2ـ اذان‌ گفتن‌ رسول‌ خدا(ص) در گوش‌ امام‌ حسين عليه السلام
حاكم‌ نيشابوري‌ از ابورافع‌ و او نيز از پدرش‌ روايت‌ كرده‌كه‌ رسول‌ خدا(ص) را ديدم‌ كه‌ هنگام‌ تولد امام‌ حسين‌(ع) درگوش‌ او اذان‌ گفت‌ .
همين‌ مضمون‌ در روايات‌ ديگر بنابه‌ نقل‌ منابع‌ اهل‌ سنت‌ وشيعه‌ وارد شده‌است‌.

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

[منتظرظهور]

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]

3 ـ رفع‌ تشنگي‌ از حسنين‌ با گذاشتن‌ زبان‌ در دهان‌ آن‌ دو

ابن‌ حجر عسقلاني‌ در «تهذيب‌ التهذيب‌» از اسحاق‌ بن‌ ابي‌حبيبه‌ و او از ابوهريره‌ روايت‌ مي‌كند كه‌ گفت‌: گواهي‌مي‌دهم‌ كه‌ همراه‌ رسول‌ خدا(ص) حركت‌ مي‌كرديم ‌كه‌ ناگهان‌رسول‌ خدا(ص) صداي‌ حسنين‌ را شنيد كه‌ مي‌گريستند و مادرايشان‌ هم‌ همراه‌ آنان‌ بود، پيغمبر(ص) با سرعت‌ به‌ سوي‌آنها شتافت‌ و پرسيد: چرا اين‌ دو فرزندم‌ مي‌گريند؟ فاطمه‌پاسخ‌ داد: از تشنگي‌. رسول‌ خدا(ص) به‌ سراغ‌ مشك‌ كهنه‌اي‌كه‌ با آب‌ آن‌ وضو مي‌گرفت‌ رفت‌. ولي‌ آن‌ روز آب‌ بسيار كم‌بود و مردم‌ هم‌ به‌ دنبال‌ به‌ دست ‌آوردن‌ آب‌ بودند .

رسول‌ خدا(ص) فرياد زد: آيا كسي‌ از شما آب‌ همراه‌ دارد؟ هيچ‌كس‌ آبي‌ به‌ همراه ‌نداشت‌. آن‌ گاه‌ رسول‌ خدا(ص) خطاب‌ به‌فاطمه‌ فرمودند: يكي‌ از آن‌ دو فرزند را به‌ من ‌بده‌. فاطمه‌يكي‌ از آنها را از زير چادرش‌ بيرون‌ آورد و پيامبر اكرم‌(ص ) او را در حالي‌ كه ‌مي‌گريست‌ به‌ سينه‌ چسبانيد و زبان‌مباركش‌ را در ميان‌ دهان‌ او فرو برد. او زبان‌ مبارك ‌رسول‌خدا(ص) را مي‌مكيد تا سيراب‌ شد و از گريه‌ باز ايستاد و همين‌رفتار را با فرزند ديگرش‌ هم‌ انجام‌ داد.

4 ـ دسته‌ گل‌ پيامبر (ص)

بخاري‌ نقل‌ مي‌كند كه‌ محمد بن‌ ابي‌ يعقوب‌ مي‌گويد: من‌شنيدم‌ كه‌ ابن‌ ابي‌ نعم ‌از عبدالله بن‌ عمر درباره‌ مُحرِم‌سؤال‌ مي‌كرد (حكم‌ كشتن‌ پشه‌ را مي‌پرسيد)

ابن‌ عمر گفت‌: مردم‌ عراق‌ از خون‌ پشه‌ سؤال‌ مي‌كنند، درحالي‌ كه‌ پسر دختر رسول‌ خدا(ص) را كشتند و پيامبر(ص) فرمود : حسن‌ و حسين‌ گل‌هاي‌ خوش‌ بوي‌ من‌ هستند كه‌ از دنيابرگرفته‌ام‌ .

نسائي‌ در كتاب‌ خصائص‌ اميرالمؤمنين‌(ع) به‌ سند خود از «انس‌بن‌ مالك‌» روايت‌ مي‌كند كه‌ بعضي‌ اوقات‌ ـ و يا بارها مي‌شدـ كه‌ به‌ حضور مبارك‌ رسول‌ خدا(ص) وارد مي‌شدم‌، حسن‌ وحسين‌ را مي‌ديدم‌ كه‌ روي‌ سينه‌ و شكم‌ پيامبر(ص) جست‌ و خيزمي‌كردند و پيامبر(ص) مي‌فرمود: "دسته‌ گل‌ خوش‌ بوي‌ امت‌ من‌هستند ."

در ذخائر العقبي‌ بابي‌ را عنوان‌ كرده‌ با اين‌ موضوع‌: «ذكرماجاء انهما ريحاتناه‌ من ‌الدنيا» و در اين‌ باب‌، چهارروايت‌ را كه‌ از پيامبر اسلام‌(ص) مي‌باشند آورده‌ كه‌ پيامبرفرموده‌اند: حسن‌ و حسين‌(ع) دو گل‌ خوش‌ بوي‌ من‌ از دنيامي‌باشند.

[برای مشاهده لینک ها باید عضو سایت شوید ، برای عضویت اینجا کلیک کنید ...]