★*★*★ در حريم يار ، به شوق وصال ( ويژه نامه ماه مبارك رمضان ) ★*★*★ – 551 روز پیش

[منتظرظهور]

ســـرآغـــاز گفتـــار نام خـداست
که رحمتگر و مهربان خلق راست

یا رب ز تو امروز، عطا می طلبم
هشیاری و بخششِ خطا می طلبم

مقبولی روزه و نمـــاز و طـاعـات
از درگـه لطفت، به دعـــا می طلبم

[منتظرظهور]

در اغتنام فرصتهاى ملكوتى ماه مبارك رمضان

گاهى كه تنهایى، آینه برمى‏دارى
و به چهره خویش مى‏نگرى،
تا نیك و بد و زشت وزیباى آن را ببینى.
خلوت با خویش، براى شناخت «خود»!
شاید در حضور جمع، شرم كنى،
ولى درتنهایى، خجالت و شرمى نیست،
چون نگاه و مراقبتى نیست،
جز همان كه نگاهش همه جاهست
و مراقبتش دائمى است.

ماه رمضان، به نوعى فصل محاسبه است.
«محاسبه‏» و «مراقبه‏» هم یك آینه است،
اما ... پیش چهره جانت و در برابر روحت!
و ... شاید در حضور جمع و در ازدحام روزمره گى
نتوانى و مجالى نیابى تااز خودت حساب بكشى.
اینجا هم خلوت و تنهایى و فراغت، چاره ‏ساز است.

لحظات سرشار از بركات و معنویات رمضان
از همین فراغتهاى مطلوب و دوست داشتنى ‏است.
فرصت ‏خلوت با خویش و خداست،
ساعات حضور در مجلس «مراقبه‏» و «محاسبه‏»است،
موعد امتحان اخلاص است،
فرصتى است تا «دفتر دل‏» را بگشایى
و «كتاب عمل‏»را بازخوانى كنى.

[منتظرظهور]

تو كه مى ‏گفتى: مجال و حالى نیست،
گرفتاریها و مشكلات و ...
فرصتى براى «رسیدن به خود» نمى‏گذارد،
اینك، این همان مجال و فرصت ناب!
تو باید آموخته و تمرین كرده باشى،
«تنهایى در جمع‏» را، «خلوت‏» د
ر «ازدحام‏»را، «سكوت در هیاهو» را،

رمضان چیست
و تو در كجاى این «قطعه‏اى از بهشت‏» قرار دارى
كه موهبت ‏خدا براى زمینیان است؟
با كدام دعوت به این ضیافت آمده‏اى؟
سر كدام سفره و مائده معنوى نشسته ‏اى
و فیض حضورت و بهره آمدنت چیست؟
این نیز نوعى محاسبه و حساب كشیدن از خویش را مى‏طلبد.

سر سفره ضیافت الهى نشسته اى.
سحرهاى پر بركت، افطارهاى پرمعنویت،
شبهاى دعاى افتتاح و كمیل ،
جلسات دعا وترتیل و تلاوت و تواشیح ،
حالات پرجذبه انس با قرآن و مفاتیح،
تهجد و سحرخیزى وچشمان بیدار
قبل از فجر دعاهاى روزانه ،
همه و همه مائده‏هاى آسمانى این «شهرالله‏» است
و تو را فرا خوانده‏اند، تا به قدر تشنگى و توان
و در حد ظرفیت وجودى ‏از این «چشمه رحمت‏» بنوشى
و از «جان جامه تقوا» بپوشى
و در راه عبودیت ‏خدا بكوشى.

اینك كه آمده‏اى و مهمان این بزم حضورى،
وقت تنگ و مجال گذرا را باید مغتنم ‏شمرد.
با چه آمده‏اى و با چه بازمى‏گردى؟
و كدام تغییر حالت و خصلت و عادت را
از این «ماده خودسازى‏» به ارمغان خواهى ‏برد؟

[منتظرظهور]

ماه خدا

رسول الله‏ مكرم اسلام صلى‏الله ‏عليه‏ و‏آله:

شعبان، ماه من است و ماه رمضان، ماه خداست .

شعبانِ پاك ‏كننده و رمضانِ پوشاننده [و جبران‏كننده گناهان] ..

ونيز فرمود :

رمضان، ماه خداست. اين ماه، بهار فقيران است .

حضرت عليّ عليه‏السلام :
رمضان، ماه خداست؛ شعبان، ماه پيامبر خداست
و رجب، ماه من است.

پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در توصيف ماه رمضان فرمود:
آن، ماهى است كه در آن به ميهمانى خدا دعوت شده‏ايد
و در آن، از اهل كرامت خدا قرار داده شده‏ايد.
نفَس‏هايتان در آن، تسبيح است؛
خوابتان در آن، عبادت است؛
عمل(خيرِ) شما در آن، پذيرفته است؛
و دعاى شما در آن، مستجاب است.

[منتظرظهور]

ماه ميهمانى خدا

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏آله فرمود:
چون روز قيامت شود، منادى ندا مى‏دهد:
«كجايند ميهمانان خدا ؟»
پس روزه‏داران را مى‏آورند ... ،
آنان را بر مَركب‏هايى عالى از [جنس] نور سوار مى‏كنند،
و در حالى كه تاج كرامت بر سر آنان است،
آنان را به بهشت مى‏برند.

امام على عليه ‏السلام در خطبه خويش
در اولين روز از ماه رمضان فرمود:
اى روزه ‏دار! در كار خود بينديش،
كه تو در اين ماه، ميهمان پروردگار خويش هستى!
بنگر كه در شب و روزت چگونه‏اى
و چگونه اعضاى خود را
از نافرمانى پروردگارت نگه مى‏دارى!
بنگر! مبادا در شب، خواب باشى
و در روز، غافل.
پس، اين ماه بگذرد و [بار] گناهت بر دوشت مانده باشد
و آنگاه كه روزه ‏داران پاداش‏هاى خود را مى ‏گيرند،
از زيانكاران باشى
و آنگاه كه آنان از كرامت مولايشان نصيب مى‏برند،
از محرومان باشى
و آنگاه كه آنان از سعادت همسايگى
با پروردگارشان برخوردار مى‏گردند،
تو از رانده‏شدگان باشى!


إمام باقر عليه‏السلام فرمودند :
ماه رمضان، ماه رمضان!
روزه ‏داران در آن، ميهمانان خدا و اهل كرامت الهى‏اند.
هر كس ماه رمضان بر او وارد شود
و او روزش را روزه بگيرد
و بخشى از شبش را به عبادت و نماز بايستد
و از آنچه خداوند بر او حرام كرده، پرهيز كند،
بدون حساب وارد بهشت مى‏شود.

[منتظرظهور]

سَرور ماه‏ها

قال رسول الله صلى ‏الله‏عليه‏و‏آله:
ماه رمضان، سَرور ماه‏هاست .

قال الإمام الرضا عليه‏السلام:
امام رضا عليه‏السلام فرمود:
چون روز قيامت شود،
ماه‏ها را به رستاخيز مى‏ آورند،
در حالى كه ماه رمضان،
كه با هر زيور نيكويى آراسته است،
پيشاپيش آنهاست.
آن روز، ماه رمضان در ميان ماه‏ها،
همچون ماه در ميان ستاره‏هاست.
مردمى كه آنجا گرد آمده‏اند، به يكديگر مى‏گويند:
دوست داشتيم كه اين چهره‏ها را مى‏ شناختيم!

منادى، از سوى خداى متعال ندا سر مى‏دهد كه:
«اى همه آفريدگان!
اينها، سيماى ماه‏هايى است كه نزد خداوند،
از روزى كه آسمان‏ها و زمين را آفريد،
شمارشان در كتاب خدا دوازده ‏تاست.
سَرور و برترِ آنها، ماه رمضان است.
آن را آشكار ساختم تا برترى ماه مرا بر ماه‏هاى ديگر بشناسيد
و تا براى مردان و زنانى كه بنده من‏اند،
شفاعت كند و من هم شفاعتش را درباره آنان بپذيرم.»

[منتظرظهور]

شب قدر، در ماه رمضان است

- قال رسول الله صلى‏الله‏عليه‏و‏آله:
ماه رمضان، شما را فرا رسيده است؛
ماهى مبارك ... كه در آن،
شب قدر است كه بهتر از هزار ماه است.
محروم، كسى است كه از آن شب، محروم بماند.

- از پيامبر خدا درباره شب قدر پرسيدند
و من هم مى‏شنيدم. فرمود:
«آن، در هر ماه رمضانى هست.»


مسند ابن حنبل عن أبي مرثد: از ابوذر پرسيدم:
آيا از پيامبر خدا درباره شب قدر پرسيده‏اى؟
گفت: «من از همه مردم، بيشتر، پرسشگر آن بودم .
گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از شب قدر آگاه ساز
كه آيا در رمضان است يا در غير آن؟
فرمود: "در رمضان است."

گفتم: آيا همراه با پيامبران است،
تا وقتى كه باشند و چون پيامبران بميرند،
شب قدر هم برداشته مى‏شود،
يا آن كه شب قدر تا روز قيامت هست؟
فرمود: تا روز قيامت هست.»

[منتظرظهور]

رجب و شعبان با همه خوبیها و برکات شان به پایان رسیدند و خوشا به حال آنان که این دو ماه را درک کردند و از فیوضاتش بهره مند شدند و خود را در این نهر زلال معرفت شستشو دادند و به استقبال رمضان میرویم و اینک ... و اینک ، رمضان گام هایش به گوش میرسد، ماه خدا ، ماه رحمت و مغفرت، ماه نزول قرآن و ماه بندگی به درگاه حق و بهره مندی از رحمت و بخشش باری تعالی ،حال که رجب و شعبان را پشت سر گذاشتیم و خود را آماده رمضان و روزه گرفتن کرده ایم ،
ماه قرآن را درک کرده و از فیوضات بی بدیل و فراوانش بهره مند شویم.

رمضان از راه می‌رسد تا این بار با آغازین روزهای ماه تعلیم وتربیت قرین گردد و ما را به این اندیشه بخواند که چه زود سالی دیگر را گذراندیم و دوباره به آستانه مقدس رمضان پا نهادیم .
سرعت عجیب عمری که از کف می دهیم ،
با هلال ماه رمضان به ما گوشزد می شود .
آری،رمضان اینگونه می آید و دریغ که نشانه آمدنش تنها در این باشد که زمان گستردن سفره های غذایمان تغییرکند و روح دنیا طلب مان ،
در هیاهوی افطاریها و سحریها تنها دلخوش به نخوردن و نیاشامیدن گردد .
. . . رمضان با هدفی والاتر می خواهد که نه تنها ساعاتی را از خوردن و آشامیدن باز ایستیم ،
بلکه مهم تر از همه چیز ،
گوهر دل را به صیقل امساک و روزه جلا بخشیم و آلودگی را از تار و پود قلب و روحمان بزداییم .
این گونه است که ندا می دهد :





ای روزه داران اگر چنین می خواهید ، دهان از آنچه غیر خدایی است ببندید و چشم را به آنچه شیطانی است نگشایید و گوش را آلوده هر زمزمه پلید نسازید و حتی خیال باطل را هم از دروازه دلها بزدایید.