نور علی نور --- کرم شب تاب--- – 679 روز پیش

[سید]

امروزه، وجود نور در شهرها یکی از نشانه های پیشرفت در آن ها محسوب می شود. این نورها که در شب، شهرها را چون روز روشن می کنند، حاصل تلاش انسان و ساخت لامپ ها به دست او هستند.
اما در طبیعت، در مکان هایی که هنوز دست بشر به آن ها نرسیده است، نورهایی وجود دارند که از لامپ های ساخت دست بشر بسیار پیشرفته ترند.
برای مثال کرم شب تاب، موجود کوچکی ست که در بدن خود نور تولید می کند. او از جریان الکتریسیته استفاده نمی کند؛ بلکه دارای یک تکنولوژی بالاتر از لامپ های الکتریسیتی می باشد که کاملا اقتصادی تر و با صرفه تر است. زیرا لامپ از تمام جریان الکتریسیته ای که به آن می رسد، تنها ده درصدش را تبدیل به نور می کند و نود درصد دیگر را به گرما تبدیل می کند. اما کرم ابریشم یک نور صد در صدی می سازد. علت این توانایی کرم ابریشم، نظام خاص بدن اوست؛ در بدن این حشره دو نوع ماده شیمیایی وجود دارد: لوسی فرم و لوسی فرس. هنگام ترکیب این دو ماده، نور تولید می شود. در نتیجه از ترکیب تمام مواد، نور ایجاد شده و هیچ ماده ای از بین نمی رود.

اما علت اصلی تولید نور در بدن این موجود، بسیار جالب است: برقراری ارتباط! کرم شب تاب نر، با روشن و خاموش کردن نورش، پیامی برای کرم ماده می فرستد. این پیام دارای کد خاصی است. کرم ماده هم با همان کدی که دریافت کرده، جواب او را می دهد. هر نوری که کرم شب تاب از خود تولید می کند، به واسطه ی همین کدها معنا پیدا می کند و هر کدام با دریافت یک کد، منظور دیگری را می فهمد. اگر این کدها نبودند، هزاران کرم شب تابی که در کنار هم بودند، پیام های مختلفی را دریافت می کردند و این باعث سردرگمی آن ها می شد. این یک سیستم تکلمی بسیار جالب در میان این جانداران است.

مثال دیگر نورهای طبیعی، در جزیره ی برموداست. بعضی شب ها، در سطح آب این جزیره، نورهایی پیدا می شوند. منبع این نورها، کرم های ماده ی دریایی اند. این موجودات، با ترکیب مواد شیمیایی درون بدنشان، به طور شگفت انگیزی نور تولید می کنند. این کرم ها، این کار را برای جلب توجه کرم های نر انجام می دهند. بعد از ده دقیقه، سطح آب دریا، پر از نورهای این موجودات می شود. اما وقتی ماه بیرون می آید و سطح آب را روشن می کند، این کرم ها به کف دریا باز می گردند.

نور آفتاب، تنها قادر است تا عمق 200 متر زیر آب نفوذ کند و پایین تر از آن در تاریکی فرو می رود. اعماق اقیانوس هایی با عمق بیشتر از 200 متر، تاریک ترین نقاط دنیا هستند و فشار در آنجا دقیقا بیست برابر فشار در سطح دریاست. شاید تصور شود که هیچ موجودی نمی تواند در این شرایط زنده بماند. اما موجوداتی هستند که در این نقاط، دائما در حال پراکندن نور هستند. اگر از نزدیک به این موجودات نگاه کنیم، به وضوح شگفت انگیز بودن آن ها را درک می کنیم؛ این موجود که نور سرخ تولید می کند، یک نوع عروس دریای ست. نوع دیگری هم در همین محل وجود دارد که طراحی نور در آن شبیه یک تابلوی هنری است. تمام این موجودات که در تاریکی مطلق زندگی می کنند، از خود نور تولید می کنند و همین نور باعث می شود بتوانند در این نقطه از جهان زندگی کنند.

« ... آنچه در خشکی و دریاست، همه را می داند، و هیچ برگی از درختی نیفتد، مگر آنکه از آن آگاه است، و هیچ دانه ای در تاریکی های زمین، و هیچ تر و خشکی نیست جز آنکه در کتابی مبین هست...» ( سوره ی انعام، آیه 59)



منبع: مجموعه ی پنجم راز آفرینش، CD 2، اعجاز پروردگار در خشکی و دریا